Ky artikull lexohet për 1 min•
ose dëgjoje me zëPër shumë pasardhës të afrikanëve të skllavëruar, një falje zyrtare për tregtinë transatlantike të skllevërve nuk përbën drejtësi. Debati është intensifikuar pas konferencës “Next Steps” në Akra, ku u diskutua për drejtësinë reparative. Pjesëmarrësit miratuan një kornizë me 19 pika që kërkon dëmshpërblime, lehtësim të borxheve dhe kthimin e objekteve kulturore, krahas kërkesave për falje zyrtare nga shtetet dhe institucionet përfituese.
Yaw Owusu Akyeaw nga grupi “African Diaspora 126+” e cilëson faljen verbale si një gjest simbolik që shmang përgjegjësinë reale. Sipas tij, ky veprim shpesh përdoret si një strategji për të shmangur dëmshpërblimet financiare ose ndëshkimet për krimet e kryera kundër njerëzimit.
Ai përmend ndikimin e programeve koloniale, si “Bantu Educational Kinema Experiment”, duke argumentuar se investimet në arsim dhe prodhimin e përmbajtjes janë të nevojshme për të adresuar pasojat e indoktrinimit të kaluar.
Në komunitetet e rajonit qendror të Ganës, si Assin Manso dhe Elmina, historia e prejardhjes nga skllavëria mbetet një temë e ndjeshme dhe shpesh e heshtur. Për shumë pasardhës, humbja e identitetit dhe shkëputja nga toka stërgjyshore janë plagë që nuk mund të mbyllen vetëm me deklarata zyrtare. Presidenti i Ganës, John Dramani Mahama, ka njoftuar krijimin e organeve ndërkombëtare për të çuar përpara çështjet e drejtësisë reparative dhe kthimit të vlerave kulturore.
Burimi: aljazeera.com
