Biblioteka Kombëtare në Prishtinë u projektua nga akademiku Andrija Mutnjakoviq në vitin 1971 dhe u hap në vitin 1982, në një kohë kur Tito kishte vdekur tashmë, kur federata drejtohej nga Milka Planinq.
Ishte një kompozim arkitektonik i përbërë nga përsëritja e vazhdueshme e katrorëve dhe kupolave, deri në 99 kupola, të gjitha të mbështjella me rrjetë alumini, si dantella nga gjoksi i Hanumës.
Ajo ndërtesë ishte njëkohësisht një vizion dhe një kujtim: një kujtim i një qyteti të lashtë, mesdhetar, pothuajse biblik në të cilin është shtypur një grup shtëpish të vogla; edhe Mesdheu turistik i sotëm njeh qytete të tilla.
E vlerësuar si biblioteka më e shëmtuar në botë, për arkitektin e saj 96 vjeçarin Murnjakoviq është reklamë për të.
“Jam mirënjohës për këtë vlerësim sepse po më bëhet reklamë mua”, ka thënë në humor akademiku kroat.
