Spanja dominoi që nga minuta e parë dhe kontrolloi ritmin e lojës, duke nxjerrë në pah çorientimin e Francës. Fitorja 2-0 vulosi me meritë kualifikimin në finalen e Kupës së Botës 2026, falë vetëbesimit, disiplinës dhe epërsisë së dukshme. “Blutë” nuk gjetën asnjë përgjigje në aspektin ofensiv dhe shfaqën çrregullim si në mbrojtje, ashtu edhe në sulm, gjë që ia bëri edhe më të lehtë Spanjës ta thellonte avantazhin.
Spanja nuk pati nevojë për një sforco të jashtëzakonshme; imponoi stilin e saj të lojës, mbylli hapësirat për yjet e Francës dhe fitoi me plot meritë. Në këtë mënyrë, konfirmoi edhe një herë statusin e saj si një nga pretendentet kryesore për titull. Me këtë fitore, Spanja siguroi një vend në finalen e së dielës, ku do të përballet me fituesin e duelit Angli–Argjentinë, ndërsa Franca do të luajë ndeshjen për vendin e tretë.

Paraqitje madhështore e Spanjës dhe dështim i Francës
Në pjesën e parë, Spanja dominoi posedimin e topit me qetësi dhe siguri në mesfushë, ndërsa Franca u tërhoq prapa, duke kërkuar kundërsulme të rrufeshme me shpejtësinë e Kylian Mbappé, Ousmane Dembélé, Bradley Barcola dhe Michael Olise.
Megjithatë, strategjia franceze dështoi plotësisht. Mesfusha spanjolle imponoi lojën e saj taktike, kontrolloi ritmin, ndërpreu pasimet dhe mbylli çdo hapësirë, duke neutralizuar shpejtësinë e katërshes sulmuese franceze.
Spanja vazhdoi të ushtronte presion dhe të krijonte raste deri në momentin vendimtar, kur Lucas Digne ndërhyri në mënyrë të parregullt ndaj Lamine Yamal brenda zonës dhe arbitri akordoi penallti, të cilën Mikel Oyarzabal e shndërroi në gol për 1-0.
Oyarzabal realizoi me qetësi nga pika e bardhë, duke shtuar edhe më shumë konfuzionin në radhët e Francës. Futbollistët francezë shfaqën nervozizëm dhe nuk arritën as ta ndiqnin ritmin e Spanjës, as ta rimerrnin iniciativën. Kështu, pjesa e parë u mbyll nën dominimin absolut të “Matadorëve”.

Një goditje e rëndë dhe… zhdukja e Olise
Pas golit të parë, Franca mori një tjetër goditje të rëndë. William Saliba u dëmtua dhe u detyrua të largohej nga fusha, ndërsa në vend të tij hyri Maxence Lacroix. Ky zëvendësim i detyruar nuk ishte vetëm humbje numerike, por i hoqi Francës një lojtar kyç në ndërtimin e aksioneve dhe daljen me top nga mbrojtja.
Aftësia e Saliba për të thyer linjat me pasime dhe lëvizje inteligjente, si edhe forca e tij në duele dhe roli udhëheqës, i jepnin ekuilibër Francës. Mungesa e tij e ngadalësoi ndërtimin e lojës dhe e ekspozoi skuadrën ndaj presionit spanjoll.
Megjithatë, goditja më e madhe ishte zhdukja nga loja e Michael Olise. Truri i sulmit francez u izolua plotësisht në mesfushë nga Rodri dhe Fabián Ruiz, të cilët i mbyllën çdo hapësirë dhe nuk e lejuan të merrte topin në zonat ku zakonisht bën diferencën.
Pa ndikimin e tij, Franca humbi kontrollin e mesfushës dhe aftësinë për të krijuar rrezik. Për këtë arsye, stafi teknik e zëvendësoi në minutën e 72-të me Bryan Cherki, duke pranuar se nuk kishte gjetur mënyrën për të thyer organizimin mbrojtës të Spanjës.

Deschamps përpiqet, por më kot
Në fillim të pjesës së dytë, trajneri i Francës, Didier Deschamps, u përpoq të ndryshonte rrjedhën e ndeshjes, pasi skuadra e tij nuk kishte mundur ta ndiqte ritmin e Spanjës gjatë 45 minutave të para. Për këtë arsye, ai hodhi në fushë Manu Koné në vend të Adrien Rabiot, duke kërkuar më shumë energji dhe dinamizëm në mesfushë.
Megjithatë, ndryshimi nuk dha rezultat. Spanja vazhdoi të kontrollonte topin, ndërsa Franca mbeti e pafuqishme për ta rimarrë posedimin apo për të krijuar raste të rrezikshme. Në minutën e 58-të, Pedro Porro realizoi golin e dytë të “Matadorëve” pas një asisti të Dani Olmo, duke e kthyer epërsinë spanjolle në një avantazh edhe më të rehatshëm dhe bërë misionin e Francës pothuajse të pamundur.
Pas golit të dytë, Spanja administroi topin me vetëbesim, ndërsa Franca dha shenja dorëzimi përballë një humbjeje që dukej e pashmangshme. Në fakt, “Blutë” nuk krijuan asnjë rast të pastër për gol përballë Unai Simón, duke regjistruar paraqitjen e tyre më të dobët në aspektin ofensiv gjatë gjithë turneut.

Gjenialiteti i De la Fuente
Luis de la Fuente regjistroi fitoren e tretë radhazi ndaj Didier Deschamps në një gjysmëfinale: 2-1 në Kampionatin Europian, 5-4 në Ligën e Kombeve dhe tani 2-0 në Kupën e Botës.
Trajneri i Spanjës e udhëhoqi ekipin drejt finales me plot meritë, duke e mposhtur rivalin në leximin taktik të ndeshjes dhe në menaxhimin e çdo detaji, nga minuta e parë deri te vërshëllima e fundit, përfshirë edhe zëvendësimet që ruajtën intensitetin e lojës spanjolle.
Ai injoroi kritikat për lënien e Pedrit në stol dhe zgjodhi Fabián Ruiz përkrah Rodrit në mesfushë, një vendim që rezultoi plotësisht i goditur. Dyshja dominoi qendrën e fushës dhe mbylli çdo hapësirë, duke mos i lejuar Francës të ndërtonte lojën apo të rrezikonte zonën spanjolle. Ndikimi i tij nuk u kufizua vetëm në mesfushë, por u shtri në të gjithë organizimin mbrojtës, duke ndërtuar një skuadër që mbron si bllok unik.
Distancat mes reparteve ishin perfekte, presioni kolektiv funksionoi në mënyrë të shkëlqyer dhe rikuperimi i topit ishte i menjëhershëm, duke bërë që Franca të mbetej pa shënuar për herë të parë në këtë Kupë Bote.

Disiplina taktike ishte e dukshme te çdo futbollist. Lamine Yamal u kthye disa herë në mbrojtje për të ndihmuar Pedro Porro dhe frenuar sulmet franceze nga krahu i majtë, një pasqyrim i qartë i frymës kolektive që De la Fuente ka kultivuar te skuadra e tij. Spanja sulmon dhe mbron si një trup i vetëm, duke justifikuar plotësisht epërsinë dhe kualifikimin në finale.
Për më tepër, portieri Unai Simón zhvilloi një paraqitje të shkëlqyer falë leximit të jashtëzakonshëm të lojës. Ai luajti si një “libero” i vërtetë, duke dalë shpesh jashtë zonës për të ndërprerë pasimet e gjata me të cilat Franca përpiqej të çlirohej nga presioni spanjoll.
Në më shumë se një rast, ai doli në momentin e duhur për të larguar topin përpara se ai të mbërrinte te Mbappé, duke konfirmuar se superioriteti i Spanjës ishte fryt i një sistemi tërësisht të organizuar, që nisi nga idetë taktike të Luis de la Fuente dhe u kurorëzua me paraqitjen e qetë, të sigurt dhe vendimtare të Unai Simón mes shtyllave.
The post Analiza / Dominimi i Spanjës dhe pafuqia e Francës…, De la Fuente i dha leksione taktike Deschamps-it appeared first on Telesport.








